Welke soorten reuma bestaan er?

ischialgiel Reuma is een verzamelnaam voor meer dan tweehonderd verschillende aandoeningen. Aangezien er zoveel verschillende types reuma bestaan, onderscheidt de medische wereld volgende vier hoofdcategorieën.

4 reuma categorieën:

Ontstekingsreuma’s
Slijtagereuma’s
Wekedelenreuma’s
Skeletreuma’s

1. Ontstekingsreuma’s

Een ontstekingsreuma is een type reuma waarbij de gewrichten gedurende een lange periode ontstoken zijn. Het meeste bekende ontstekingsreuma is artritis, ook wel reumatoïde artritis (RA) genoemd. Deze auto-immuunziekte kenmerkt zich door een infectie van de gewrichten over het volledige lichaam. Een ander vaak voorkomend ontstekingsreuma is de Ziekte van Bechterew (Morbus Bechterew). Deze erfelijke aandoening, die voornamelijk jonge mannen treft, verwijst naar een chronische gewrichtsontsteking die zich voornamelijk in de zone “wervelkolom-heiligbeen-beken” manifesteert. Als gevolg van deze aandoening, kunnen de wervels in de rug vastgroeien. Het ontstekingsreuma jicht ontstaat wanneer urinezuur zich ophoopt in het lichaam. Wanneer de nieren onvoldoende werken, blijft er te veel urinezuur in het bloed. Hierdoor ontstaan er inflammaties op de gewrichten. Onder ontstekingsreuma’s vallen verder ook systeemziekten, zoals het syndroom van Sjögren, lupus (SLE) en sclerodermie. Hier is er niet enkel sprake van gewrichtsontstekingen, maar treden er ook inflammaties op in andere organen, zoals op de nieren, de longen en het hart.

2. Slijtagereuma’s

De slijtagereuma’s worden ook de artrosen genoemd. Deze reuma’s ontstaan vooral door het ouder worden. Vanaf het vijftigste levensjaar heeft één op de twee mensen last van deze slijtageverschijnselen, meestal ter hoogte van de wervelkolom, heupen of knieën. Artose - ook wel degeneratieve reuma genoemd - is een aandoening waarbij de kwaliteit van het gewrichtskraakbeen snel afneemt. In een verder gevorderd stadium kan het kraakbeen zelfs volledig verdwijnen. De ziekte treedt op wanneer de gewrichten gedurende een langere periode overbelast werden, waardoor het kraakbeen onvoldoende werd gevoed. Dit kraakbeen wordt broos, raakt geïrriteerd, breekt af en leidt tot een gewrichtsontsteking. Artrose komt eerst voor in grote gewrichten met een grote draaglast, maar de slijtage tast vooral de hand-, knie- en heupgewrichten aan. De patiënt ervaart een zwelling en/of stijfheid in zijn gewrichten, mogelijk met pijnen. Toch veroorzaakt slijtagereuma in de meeste gevallen geen ernstige problemen.

3. Wekedelenreuma’s

Zoals de naam het laat vermoeden, treedt “wekedelenreuma” op in de weke delen rond de gewrichten. Het zijn dus reuma’s die buiten de gewrichten ontstaan. Deze reumavorm manifesteert zich dan ook ter hoogte van spieren, pezen, banden, kapsels, slijmbeurzen en tussenwervelschijven. Dit reumatype komt vrij vaak voor. De patiënt ervaart meestal een aanhoudende pijn in spieren, pezen of gewrichtsbanden. De meest gekende voorbeelden van dit reumatype zijn tendinitis (peesontstekingen), fibromyalgie (pijn van spier- en bindweefsel) en lumbago (lendenverschot). Enkele andere wekedelenreuma’s zijn: tenniselleboog, RSI (“Repetitive Strain Injury” of muisarm), periarthritis (gewrichtsontsteking) van de schouder, het polstunneltunnelsyndroom (beknelling van de middelste zenuw bij de pols) en “polymyalgia reumatica” (spierreuma).

4. Skeletreuma’s

Skeletreuma’s of botreuma’s zijn – het woord zegt het zelf – reuma’s die de botstructuur aantasten. Het meest typische voorbeeld van een skeletreuma is osteoporose of botontkalking. Bij deze chronische ziekte worden de botten steeds brozer en kunnen ze zelfs breken. Maar ook de Ziekte van Forestier (een combinatie van beenvorming en kraakbeendestructie) en de Ziekte van Paget (verhoogde afbraak én onregelmatige aanmaak van been) behoren tot deze reumavorm.